Güç Sahibi Figürlerin Etik Çöküşü

Toplumun en üst katmanlarında denilen sanatçı, siyasetçi ve iş adamlarının adının karıştığı “KİRLİ İLİŞKİLER” ve yasa dışı faaliyetler, sadece birer magazin haberi veya asayiş vakası değil, sosyolojik bir fenomendir.

GÜÇ TANRISALLAŞTIRILDI

Güç, kontrol edilmediği takdirde kişide “HUKUKUN ÜSTÜNDE OLMA” hissi yaratır. Bu durum literatürde sıklıkla “KİBİR SENDROMU”( HUBRİS SENDROMU” ile ilişkilendirilir. Zenginlik ve şöhretin getirdiği sınırsız erişim imkânları, bireyi toplumsal normlardan kopararak kendi mikro-ahlak yasalarını oluşturmaya iter. Bu süreçte ise, uyuşturucu veya yasa dışı ağlar bir “SUÇ DEĞİL” değil, bir “AYRICALIK GÖSTERGESİ” olarak algılanmaya başlar.

POPÜLER KÜLTÜRÜN KİRLİ KAVŞAĞI

Ünlü ve işadamlarına yapılan operasyonlarla ortaya çıkan tablo, genellikle tekil kişilerin hatasından ziyade “ORGANİK AĞ YAPISI” işaret eder. Siyasetçi, bürokratik koruma sağlar. İşadamı, bu yapıyı finanse eder. Toplum gözünde ünlü kabul edilen kişiler, yapılan “İLLEGALLİTEYİ”  “pırıltılı hayatlar” maskesiyle meşrulaştırır veya dikkat dağıtır. Bu üçgenin birleştiği nokta ise “BATAKLIK”. Aslında liyakatin yerine sadakatin, emeklerin yerine kısa yoldan servet edinme hırsının aldığı bir sistemin sonucudur.

ROL MODELLERİN DEĞERLERİ EROZYONU UĞRATMASI

Örnek olması gereken kişilerin yozlaşması, toplum da  “ EĞER O YAPIYORSA VE HALA ORADAYSA, BEN NEDEN YAPMAYAYIM” sorusunu tetikler. Ne yazık ki bu durum TÜRK TOPLUMUNDA, özellikle yeni nesil gençlerde hiçlik ile ahlaki kayıtsızlığa yol açar. Başarı ve liyakat içi boşaltılarak “PARA VE GÜÇ” ile eş değer hale getirilir.

BANA DOKUNMAYAN YILAN YAŞASIN ZİHNİYETİ YOK EDİLMELİ

Ülkemizin güzide ve değerli SAVCI VE YARGIÇLARI son dönemlerde yaptıkları operasyonlar, dokunulmaz sanılan yapıların kırılabilir olduğunu göstermesi açısından kritiktir. Ancak sadece polisiye tedbirler yeterli değildir. Kalıcı bir temizlik için; şeffaf bir hukuk sistemi, medya etiği ve toplumsal denetim mekanizmalarının eş zamanlı çalışması gerekir. Skandalların sadece “İZLEYİCİSİ” olmak yerine, bu yozlaşmaya prim vermeyen bir kamuoyu bilinci oluşturmak şarttır. Ünlülerin bu tür olaylara karışması çoğu zaman “kişisel bir trajedi” gibi sunulsa da, aslında bu durum toplumsal çürümenin en görünür zirvesidir. Buzdağının görünmeyen kısmı, bu isimleri besleyen kirli ekonomik çarklardır. Toplumsal arınma, sadece polisiye operasyonlarla mümkün değildir. Yargı bağımsızlığı çok önemlidir. Güç sahiplerinin yargı üzerinde baskısının tamamen yok edilmesi gerekir. Günümüz de medya etiği dememize rağmen çürümeye yüz tutmuş basın, suç odağı haline gelmiş figürlerin pırıltılı hayatlar olarak sunulmasının engellenmesi gerekiyor. Medya kendi etik kuralları çerçevesinde bunu yapamıyorsa ki öyle çıkartılacak yasalarla bu yapılmalıdır. Şeffaflık diyorsak,  siyasetçi ve iş insanlarının mal varlıklarının ve ilişkiler ağının kamusal denetime açık olması gerekmektedir. Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın düşüncesi ile hareket edersek gelecek nesillerde telafisi olmayan büyük sıkıntılar baş gösterecektir. Binlerce yıldır savaşlarla zapt edilemeyen TÜRK MİLLETİ bilişim çağının kirli yüzü ile erozyona uğratılacaktır.