Muğla’da siyaset, yalnızca teşkilatların kendi iç dinamizmiyle ölçülmez.
Muğla’da siyaset; pazarda, kirada, ulaşımda, susuzlukta, imar tartışmalarında ve yerel yönetim pratiklerinde hissedilir.
Bu yüzden siyasi partilerin bir yıllık faaliyet değerlendirmeleri, yalnızca “ne yaptık?” sorusuna değil, “kime dokunduk?” sorusuna da cevap vermek zorundadır.
MHP Muğla İl Başkanlığı’nın bir yıllık çalışmalarını konu alan son değerlendirmede dikkat çekici bir rakam var: 2.412 etkinlik!
Ancak Muğla’da yurttaşın aklındaki soru sayı değil, çok daha basit:
Bu etkinliklerin kaçı Muğla’da hayatı görünür biçimde etkiledi?
Beklenti Nerede Başlıyor?
Muğla’da MHP’den halkın beklentisi, teşkilat binalarının taşınması ya da iç organizasyonların yoğunluğu değildir.
Muğla’da beklenti şudur:
* Yerel iktidarın verilerle ve ısrarla denetlenmesi,
* Büyükşehir Belediyesi başta olmak üzere yerel yönetimlerin uygulamalarına dair net siyasal pozisyonlar alınması,
* Sessizlik değil, siyasi görünürlük üretilmesi.
Bu noktada şu sorular kendiliğinden ortaya çıkıyor:
* Bir muhalefet partisinin faaliyet anlatısında, yerel yönetimlere dair tek bir somut eleştiri neden yoktur?
* Muhalefet, eleştirmediği yerde neyi temsil eder?
Rakamlar, Katılım ve Toplumsal Karşılık
2412 etkinlik iddiası, ister istemez bir başka soruyu beraberinde getiriyor:
Eğer bu kadar yoğun bir faaliyet gerçekten halka dokunuyorsa, Genel Başkan Yardımcısı’nın katıldığı bir açılışa yurttaş ilgisi neden sınırlı kalmıştır?
Bu soru bir organizasyon eleştirisi değildir.
Bu, siyasetin toplumsal temas gücüne dair meşru bir sorgulamadır.
Burada durup düşünmek gerekir:
* İl yönetimi bu katılım düzeyini yeterli bulmakta mıdır?
* Yoksa bu tablo, Muğla’daki siyasal karşılık üzerine yeniden düşünülmesi gereken bir işaret midir?
Sessizlik de Bir Cevaptır
Önceki İl Başkanı Oğuz Akarfırat döneminde Muğla kamuoyunda yankı uyandıran çıkışlar yapılmış, ardından kamuoyunda hâlâ tam olarak aydınlatılmamış bir süreç yaşanmıştır. Buna rağmen yeni dönemin bir yıllık anlatısında bu başlığın tamamen dışarıda bırakılması dikkat çekicidir.
Bu noktada şu sorular sorulmadan geçilemez:
* Kurumsal siyaset, kendi yakın geçmişini neden yok sayar?
* Hafıza kurmak yerine hafızayı sıfırlamak neyi amaçlar?
* Sessizlik bir tercihse, bu tercih kime ne kazandırır?
Muğla Halkı Ne Duymak İstiyor?
Muğla halkı, siyasi partilerden şunları duymak istiyor:
* “Toplantı yaptık” değil, “sorun çözdük”,
* “Etkinlik düzenledik” değil, “yanlış uygulamayı durdurduk”,
* “Sahadaydık” değil, “sonuç aldık”.
Bu beklentiler bir eleştiri değil, demokratik bir hatırlatmadır
MHP Kurumsal hafızasına yakışan dünü yok saymadan yarını birlikte karşılamaktır!
Bir yıl anlatılabilir.
Ama bir yıl anlatılırken dün başarısızlıkla sessizce anılıyorsa, toplum görünmüyorsa,
rakamlar büyürken katılım artmıyorsa,
muhalefet susarken iktidar rahatlıyorsa,
orada düşünülmesi gereken şey anlatının kendisidir.
Ve belki de asıl soru şudur:
Muğla’da MHP, önümüzdeki dönemde bir teşkilat mı olmak istiyor,
yoksa güçlü, görünür ve gelecek hedefi iktidar olmak isteyen bir ana muhalefet mi?
Bu sorunun yanıtı, bir sonraki faaliyet raporundan çok daha belirleyici olacaktır.
Haydi selametle…
